Utrecht - oktober 2011

“Balans opmaken
en bakens verzetten..."

Vast onderdeel van de eindejaarsrally is het adviestraject met de oudercommissies over de nieuwe tarieven. Ieder jaar is het weer opvallend te constateren dat die adviestrajecten per organisatie structureel enorm verschillen.
Is bij de ene organisatie de aanpassing van de tarieven een hamerstuk in de oudercommissies, bij andere organisaties vergt het veel meer van de beschikbare managementcapaciteit
om het traject tot een goed einde te brengen. Tijd om eens op een rijtje te zetten waarom het traject zo verschillend kan verlopen van soepeltjes tot uiterst problematisch.

Mythes

Allereerst maar even enkele mythes over oudercommissies uit de wereld helpen. De eerste opmerking over stress in de relatie met de oudercommissies is vaak: 'Wij hebben gewoon veel meer kritische ouders dan onze collega aanbieders.'

In de praktijk blijkt echter dat vrijwel alle oudercommissies in Nederland tenminste één ouder hebben die:
- én genoeg tijd heeft om de stukken te bestuderen;
- én ook nog eens hoger opgeleid is en/of beroepsmatig een bovenmatige interesse heeft in cijfers;
- én zich niet laat afschepen met halve informatie.

De volgende tegenwerping is vaak: 'Dat komt omdat we dit jaar een bijzondere aanpassing in de tariefstelling/het productaanbod hebben gedaan'.
Maar ook bij die categorie organisaties blijft er een groot en structureel verschil in het gemak waarmee adviestrajecten over tariefaanpassingen doorlopen worden. Blijkbaar is niet zozeer de omvang van tariefaanpassingen bepalend voor de mate waarin er stress in de relatie tussen ondernemer en oudercommisssies ontstaat. Voor de hand ligt dan dat het niet aan de inhoud maar veel meer aan de vorm ligt waarin het adviestraject wordt doorlopen. Wat valt er eigenlijk te leren van de organisaties die schijnbaar moeiteloos de adviestrajecten over tariefaanpassingen doorlopen?

De bestendige lijn...
Oudercommissies houden niet van verrassingen, trendbreuken of nieuwe invalshoeken. Organisaties die een bestendige lijn voeren hebben het gemakkelijker. Met vaste en transparante bakens op basis waarvan tariefaanpassingen tot stand komen hebben zij minder uit te leggen en worden gedetailleerde discussies vermeden.

Voldoende maar niet te veel informatie...
Ondernemers die nog niet toegekomen zijn aan een bestendige lijn compenseren dat vaak door meer dan voldoende informatie te verstrekken. Juist die extra informatie leidt tot meer vragen en meer onzekerheid bij leden van een oudercomissie die zich op basis van korte oneliners moeten kunenn verantwoorden naar de achterban.

Geen zorgen over klachten...
Ook de dreiging van de gang naar de klachtenkamer is (te) vaak voldoende om meer informatie te verstrekken en concessies te doen op de basisuitgangspunten (minimale rendementseisen, doorberekening van kosten- en loonstijging). Ondernemers die een goede basis onder het tariefbeleid hebben liggen, zijn niet bevreesd om die uitgangspunten te laten toetsen. Belangrijkste bedreiging voor het ontwikkelen van een solide structurele tariefbasis is een overschot aan dienstbaarheid aan klanten.
'We kunnen het ons permitteren dus waarom komen we ze dit jaar niet tegemoet' is dan de stelling. Uit de praktijk blijkt inmiddels wel dat tariefconcessies die niet onderbouwd zijn met zakelijke argumenten in volgende jaren méér en niet minder discussies opleveren.

Wellicht is het vaststellen van vaste uitganspunten voor tariefaanpassingen wel iets dat volgend jaar niet aan het einde maar juist aan het begin van het jaar aan bod moet komen op de agenda van 'lastige' oudercommissies.

Reageren? Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft JavaScript nodig om het te kunnen zien. .www.bbmp.nl

‘Ondernemers die een goede basis onder het tarief beleid hebben liggen, zijn niet bevreesd om die uitgangspunten te laten toetsen.’