Ontvang onze nieuwsbrief!


Naam:

E-mail:

Geschreven door Ed Buitenhek   

Utrecht - april 2011

“Een warm pleidooi voor
de gezinsnota van het CDA ..."

Verantwoordelijkheid en zorg voor elkaar, zo heet de discussienota over gezins- en familiebeleid die vorige maand werd gepresenteerd door de Tweede Kamerfractie van het CDA. In het rapport pleit het CDA voor meer eigen verantwoordelijkheid voor burgers, minder overheidsbemoeienis en dus ook minder bureaucratie. Tot zover de open deuren in het rapport, want er is geen partij die ooit zal pleiten voor meer overheid en meer bureaucratie.
ed_column

Op enkele punten is het standpunt van het CDA wél onderscheidend. Zo pleit men voor minder maatregelen om arbeidsparticipatie te bevorderen omdat dat ten koste kan gaan van de (tijd voor) opvoeding en mantelzorg. Het is een onderscheidend luid in een tijd dat veel beleidsvoorstellen worden afgemeten aan het eff ect op de arbeidsparticipatie (de pensioenleeftijd, AOW, sollicitatieplicht voor jonge moeders en natuurlijk ook de bezuinigingen op de kinderopvang) .
Ook is onderscheidend dat het stuk de nodige zelfkritiek bevat voor de politiek: de politiek (en wellicht ook het CDA) heeft de neiging om zich te concentreren op zaken die mis gaan en vervalt dan snel in een reflex van overregulering. Wet- en regelgeving en procedures worden dan gestold wantrouwen. Juist dit mechanisme zorgt ervoor dat iedereen tegen meer bureaucratie is maar er iedere keer toch weer een meerderheid in de Tweede Kamer is voor extra regels. Een voorbeeld hiervan was een nieuwsuitzending over een medewerker die een tik had uitgedeeld aan een kind in de kinderopvang. De conclusies: er moet meer controle komen op de kinderdagverblijven en de tijd van zelfregulering is voorbij!
De maand erop volgde een rondetafelgesprek in de Tweede Kamer over het versterken van ouderrechten in de kinderopvang. Daar werden de meest ontevreden kinderopvanggebruikers van Nederland in stelling gebracht om de Kamerleden te bewegen meer regels te maken om aan deze incidenten een einde te maken. Aan de vraag waarom deze zorgzame ouders überhaupt nog gebruikmaken van de – in hun ogen – vreselijk slechte kinderopvang werd geen aandacht besteed. Het antwoord laat zich raden:
deze ouders moesten hun kinderen wel blijven brengen naar deze ‘slangenkuil’ want je moet toch werken voor de hypotheek, nietwaar?

Niet waar dus, volgens het CDA die een lans breekt om deze ouders niet aan te laten kloppen bij de overheid maar zelf – soms pijnlijke – keuzes te laten maken tussen huishoudbudget
en het belang van de eigen kinderen. Vraag het wetenschappers en de kwaliteit van opvang is onvoldoende en gedaald, vraag het ouders en ze geven die – al jaren achtereen – gemiddeld een acht. Conclusie?

De gemiddeld hoog opgeleide en bovenmodale ouders die gebruikmaken van kinderopvang hebben geen verstand van kwaliteit dus moet de overheid ze helpen met een gesubsidieerde kinderopvangkaart. Op basis van de CDA-nota zou de overheid moeten zeggen 'dan zorgen die ouders er zelf maar voor dat ze er wél verstand van krijgen.'

Uiteraard blijft de overheid een rol houden om de wettelijke kwaliteitseisen te bewaken. Dat is in het belang van ouders en kinderen maar ook in het belang van ondernemers in een sterk(er) concurrerende markt. Kinderopvangondernemers die ouders in staat stellen – of zelfs stimuleren – om zelf onaangekondigd langs te komen en zich te vergewissen van de opvangkwaliteit. Of toch maar een webcam op de groep? Het past allemaal prima binnen de visie in het CDA-stuk. Is er ook wat te halen voor de oppositiepartijen uit het stuk? Jawel, want het CDA blaast een bijna vergeten motto nieuw leven in:
- Macro zouden overheid, wergevers en ouders ieder ongeveer een derde deel aan de kosten van kinderopvang moeten bijdragen.
- In 2011 betalen ouders al (ruim) een derde van de kinderopvangrekening en dus pleit het CDA in de nota voor aanpassing van de bezuinigingen die vanaf 2012 in het  regeerakkoord zijn opgenomen.

Werkgevers betaalden in 2010 minder dan 18 procent van de kinderopvangrekening en ook in 2011 zal dat aandeel ruim onder de 20 procent blijven. In de kabinetstukken tot nu toe wordt weliswaar een rooskleuriger beeld geschetst maar ook die raming zal de komende tijd wel worden herzien. Met CDA-bewindspersonen op de cruciale plekken bij financiën en economische zaken en met een ruime meerderheid in de Kamer is het een peulenschil om die ambitie van eerlijk delen uit de gezinsnota te realiseren.

Gaat de kostenstijging voor ouders komende tijd zal wel blijken of het CDA-principe van ‘eerlijk delen’ het wint van ‘afspraak is afspraak’.

Reageren? Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft JavaScript nodig om het te kunnen zien. .www.bbmp.nl

‘... en dus pleit het CDA in de nota voor aanpassing van de bezuinigingen die vanaf 2012 in het regeerakkoord zijn opgenomen.'

verder